Skip navigation

 

«Megacities» τιτλοφορείται το εξαιρετικού ενδιαφέροντος ντοκιμαντέρ (διάρκειας 90 λεπτών, παραγωγής 1998) του Αυστριακού σκηνοθέτη Michael Glawogger (3.12.1959 – 23.4.2014), στο οποίο καθρεφτίζεται η καθημερινότητα των κατώτερων κοινωνικών τάξεων (ακατάπαυστη προσπάθεια επιβίωσης με ελάχιστους πόρους, αλλά με μπόλικη επινοητικότητα και φαντασία) σε τέσσερις από τις μεγαλύτερες πόλεις του πλανήτη. Ένας συγκλονιστικός ταξιδιωτικός οδηγός, σε πλήρη αντίθεση με τους πολυτελείς και φανταχτερούς που συμβουλεύονται οι καθώς πρέπει τουρίστες, μια οδυνηρή ξενάγηση στις ανθρώπινες χωματερές. Η ταινία ξεκινά με τη φράση του William T. Vollmann «And perhaps in abodes of Poverty, where health, learning, shelter and security are not birthrights, the soul is not birthright, either.», δηλαδή: «Και ίσως στους τόπους της φτώχειας, όπου η υγεία, η μάθηση και η ασφάλεια δεν είναι δικαιώματα εξασφαλισμένα με τη γέννηση, ούτε η ψυχική υγεία είναι αυτονόητη…».

megacities

Mumbai (ελληνιστί, Βομβάη): Άφατη εξαθλίωση, αβάσταχτη ανέχεια (ανελέητη, απερίγραπτη και απίστευτη για τα καθ’ ημάς ήθη), πάμφθηνο εργατικό δυναμικό για τα ακόρεστα πολυεθνικά μεγαθήρια, ένα ασφυκτικό και αναπόδραστο ταξικό σύστημα (κάστες) το οποίο διαιωνίζεται και κληροδοτείται εσαεί…

México D.F.: Από τις πλέον βίαιες πόλεις (κατ’ επέκταση και η χώρα) της αμερικανικής ηπείρου, το χυδαίο κληροδότημα του Cortés, με αβυσσαλέες και αγεφύρωτες κοινωνικοοικονομικές ανισότητες…

Mockba (Μόσχα για τους ομόδοξους): Κυρίαρχη η αλόγιστη νεανική βία, μια κοινωνία σακατεμένη μετά τη λεηλασία που διέπραξε ο αυταρχικός κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός (ο οποίος παρέδωσε τα κουταλομαχαιροπήρουνα στους ακόρεστους νεόπλουτους ολιγάρχες), ένας λαός με βαθιές πολιτισμικές ρίζες κι ευνουχισμένος από πολιτική άποψη…

New York City: Οδυνηρή συνύπαρξη, το βασίλειο της εξαπάτησης…

Advertisements

One Comment

  1. Πολ-ύ ενδιαφερον αγαπητέ…και…’ελα μου ντε’ όπως θα’λεγα κι εγώ….η Άθη…και..επίσης όπως λέω συχνα…’θα’πρεπε να τα δούν α υτά κάποιοι από α υτούς που διαχειρίζονται, τη πα γ κό σμια οικοναιμία…’ (αν και δ εν νομίζω, να…’συγκινηθούν’ και τόσο)…πάντως είναι κατά-φορα κατά-φορα άδικο όμως οκ? κάποιοι πάνω στη γή να τρώνε με…’χρυσα κουταλοπίρουνα’ και να ζούν στην απόλυτη χλιδή (που στην τελική ίσως να μ ην τους αξίζει, καν να ζούν έτσι) και κάποιοι άλλοι να πεθαίνουν στο δρόμο από την πείνα….και να ζητιανέυουν….ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΔΙΚΟ…αυτό…πάντως κάνεις πο-λύ καλά που μας τα δείχνεις ό-λα α υτά ε δώ συνέχισε να το κάνεις…μπας και..’ξυπνήσουν’κάποτε τα βόδια που το μό-νο που τους ενδιαφέρει είναι, να ζουν στη χλιδή τους και που δ εν τους νοιάζει ακόμη κι αν πεθαίνει δίπλα τους (ακόμη και σε απόσταση αναπνοής από α υτούς ένα παιδάκι από τη πείνα)….καλό μεσημέρι και καλό ΣΚ…..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: