Skip navigation

«Memoria del saqueo» («Το χρονικό της λεηλασίας», 2004) ονομάζεται μία από τις ταινίες-ντοκιμαντέρ του Αργεντινού σκηνοθέτη Fernando «Pino» Solanas. Η ταινία αποτελεί μια πολύτιμη καταγραφή της αργεντίνικης Ιστορίας, κυρίως από την επικράτηση της στρατιωτικής δικτατορίας του 1976 έως το ξέσπασμα του Δεκεμβρίου 2001. Είχε δηλώσει τότε ο σκηνοθέτης αναφορικά με τη συγκεκριμένη ταινία: «Η τραγωδία που μας έλαχε να ζήσουμε με τη κατάρρευση της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του De la Rúa, με ώθησε να επιστρέψω στις κινηματογραφικές μου απαρχές, πριν από 40 και πλέον χρόνια, όταν η αναζήτηση πολιτικής και κινηματογραφικής ταυτότητας, καθώς και η αντίσταση στη δικτατορία, με οδήγησαν στο να γυρίσω την ταινία «La Hora de los Hornos» Οι κατάσταση έχει αλλάξει προς το χειρότερο: πώς είναι δυνατό ο «σιτοβολώνας του κόσμου» να πεινάει; Η χώρα είχε ρημαχτεί από μια νέου τύπου επίθεση, αθόρυβη και συστηματική, η οποία άφηνε περισσότερους νεκρούς απ’ ό,τι η τρομοκρατία του καθεστώτος και ο πόλεμος στις Μαλβίνες. Στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και του ελεύθερου εμπορίου, οι οικονομικές συνταγές των διεθνών οργανισμών κατέληξαν στην κοινωνική γενοκτονία και στο χρηματικό στέγνωμα της χώρας. Η ευθύνη των κυβερνήσεων του Menem και του De la Rúa δεν απαλλάσσει το Δ.Ν.Τ., την Παγκόσμια Τράπεζα και τις κυρίαρχες χώρες. Επιδιώκοντας υπερβολικά οφέλη, μας επέβαλαν νεορατσιστικά σχέδια που θα καταργούσαν κεκτημένα κοινωνικά δικαιώματα και καταδίκασαν εκατομμύρια ανθρώπους σε θάνατο λόγω υποσιτισμού, πρόωρη γήρανση και αρρώστιες. Ήταν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε καιρό ειρήνης. Για άλλη μια φορά, η πραγματικότητα με ανάγκασε να επανανοηματοδοτήσω τις εικόνες και να συνθέσω μια ζωντανή τοιχογραφία όσων είχαμε υποστεί κατά τη διάρκεια των τριών δεκαετιών από τη δικτατορία του Videla έως τον λαϊκό ξεσηκωμό της 19 και 20 Δεκέμβρη 2001 που τελείωσε με υην κυβέρνηση της Συμμαχίας. Η ταινία «Memoria del Saqueo» είναι ο τρόπος μου να συνεισφέρω στη συζήτηση που διεξάγεται στην Αργεντινή και στον κόσμο, με τη βεβαιότητα ότι απέναντι στην απάνθρωπη παγκοσμιοποίηση «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός».».

Οι ομοιότητες με την ελληνική περίπτωση είναι οφθαλμοφανείς, παρά τις όποιες διαφορές σε κάποιες λεπτομέρειες. Καταστάσεις οικείες και αηδιαστικές (τουλάχιστον για όσους επιμένουν να περισώζουν την αξιοπρέπειά τους), αποτυπώνονται σε μια καταγραφή που ρέει. Οι γνώστες της ισπανικής γλώσσας θα διαπιστώσουν την προχειρότητα της μετάφρασης, αλλά η ταινία αξίζει ούτως ή άλλως…

Advertisements

One Comment

  1. πώς είναι δυνατό ο “σιτοβολώνας του κόσμου”
    Συγκλονιστική διαπίσωση! Σήμερα οι πιο φτωχοί άνθρωποι του πλανήτη είναι αυτοί που τρέφουν τον πλανήτη. Αγρότες και κτηνοτρόφοι.
    Ενας κόσμος ανάποδα.

    Ευχαριστώ για το φίλμ.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: