Skip navigation

Monthly Archives: Δεκέμβριος 2010

«This Be The Verse«, του Philip Larkin (1922 –1985)

They fuck you up, your mum and dad.

They may not mean to, but they do.

They fill you with the faults they had

And add some extra, just for you.

But they were fucked up in their turn

By fools in old-style hats and coats,

Who half the time were soppy-stern

And half at one another’s throats.

Man hands on misery to man.

It deepens like a coastal shelf.

Get out of it as early as you can,

And don’t have any kids yourself.

 

Ιδού το εδάφιο

Σου γαμάνε τη ζωή, η μαμά και ο μπαμπάς σου

Ίσως χωρίς πρόθεση, αλλά το κάνουν

Σε γεμίζουν με τα ψεγάδια τους

Και προσθέτουν μερικά ακόμη, ειδικά για σένα.

Αλλά και αυτούς, με τη σειρά τους, κάποιοι τους είχαν γαμήσει τη ζωή

Κάποιοι ανόητοι με παλιομοδίτικα καπέλα και παλτά

Που άλλοτε είναι δήθεν αυστηροί

Και άλλοτε έτοιμοι να αρπάξουν ο ένας τον άλλον από τον λαιμό.

Ο άνθρωπος μεταβιβάζει μιζέρια στον άνθρωπο

Και αυτή βαθαίνει σα θαλάσσια κρηπίδα

Ξέφυγε απ’ όλα αυτά όσο πιο γρήγορα μπορείς

Και μην αποκτήσεις δικά σου παιδιά.

 

Ο τίτλος, με ειρωνικό τρόπο, παραπέμπει και στη συχνά εμφανιζόμενη φράση της Παλαιάς Διαθήκης, σύμφωνα με την οποία οι απόγονοι (μέχρι 3ης και 4ης γενεάς) κληρονομούν τις αμαρτίες των προγόνων τους: «[…] ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεὸς ζηλωτής, ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσί με […]». Ο Larkin παρωδεί τη θεϊκή απειλή, παρουσιάζοντας τη σκόπιμη και δίκαιη τιμωρία ενός οργισμένου κι Θεού ως το αποτέλεσμα των τραγικών ελαττωμάτων «της μαμάς και του μπαμπά σου».

Advertisements