Skip navigation

«Εκείνο που με ανησυχεί περισσότερο, είναι πως έχει πάντα καλή πληροφόρηση...». Σκίτσο του Bernardo Erlich, δημοσιευμένο στην ισπανική εφημερίδα "El País" (10.02.2010).

[…] Η επιθυμία να γίνουμε κάτι, σημαίνει αδράνεια στο παρόν […] Όποιος έχει συνταυτιστεί με κάτι, ποτέ δε θα γνωρίσει την ελευθερία, η οποία αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη γέννηση της αλήθειας […] Η μοναξιά, με τον φόβο της και τον πόνο της, είναι απομόνωση. Αυτή η πορεία απομόνωσης, εκτεταμένη ή περιορισμένη, προκαλεί σύγχυση, σύγκρουση και θλίψη. Η απομόνωση ποτέ δεν μπορεί να γεννήσει τη μοναχικότητα, πρέπει να παύσει η μία κατάσταση για να υπάρξει η άλλη. Η μοναχικότητα είναι κάτι αδιαίρετο και η μοναξιά είναι χωρισμός. Το μοναχικό είναι ευλύγιστο, γι’ αυτό και διαρκεί. Μόνο το μοναχικό μπορεί να επικοινωνήσει με το απροσμέτρητο, το οποίο δεν είναι αποτέλεσμα αιτίας. Για το μοναχικό, η ζωή είναι αιώνια. Το μοναχικό δεν μπορεί ποτέ να πάψει να υπάρχει […] Μια αρετή που καλλιεργείται, παύει να είναι αρετή και γίνεται απλώς άλλη μια μορφή επίτευξης […] Στην κατανόηση της αλήθειας δεν υπάρχει Διδάσκαλος ή μαθητής, δεν υπάρχει προχωρημένος και καθυστερημένος. Αλήθεια σημαίνει να κατανοούμε ό,τι υπάρχει την κάθε στιγμή, χωρίς το φορτίο ή το καταστάλαγμα περασμένων στιγμών […] Να φυλάγεστε από όποιον σας προσφέρει οποιαδήποτε αμοιβή, σε αυτόν ή στον άλλον κόσμο […] Θα προσπαθήσουν να σας προσηλυτίσουν σ’ ένα περισσότερο ή λιγότερο λογικό δόγμα, σε μια δεισιδαιμονία ή σε μια ελπίδα. Θα σας προσφέρουν ένα καλύτερο κλουβί. Μπορεί να είναι ή να μην είναι άνετο, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία σας, αλλά οπωσδήποτε θα είναι μια φυλακή […] Το φως της γνώσης είναι ένα λεπτό κάλυμμα, κάτω απ’ το οποίο κρύβεται ένα σκοτάδι που ο νους δεν μπορεί να διαπεράσει. Ο νους φοβάται αυτό το άγνωστο και γι’ αυτό καταφεύγει στις γνώσεις, στις θεωρίες, στις ελπίδες, στη φαντασία […] Η άγνοια είναι η έλλειψη της αυτεπίγνωσης. Και η γνώση είναι άγνοια, όταν δε διαθέτουμε αυτογνωσία. Η κατανόηση του εαυτού μας είναι η ελευθερία από τις γνώσεις. Μπορούμε να απελευθερωθούμε από τις γνώσεις, μονάχα όταν κατανοήσουμε τον μηχανισμό της συσσώρευσης. Η επιθυμία να αποθηκεύουμε είναι η επιθυμία να αισθανόμαστε βέβαιοι και ασφαλείς […] Η αρετή ανήκει στην καρδιά και όχι στον νου. Όταν ο νους καλλιεργεί την αρετή, πρόκειται για έναν ιδιοτελή υπολογισμό, μια αυτοάμυνα, μια έξυπνη προσαρμογή στο περιβάλλον […] Όσο μεγαλύτερη είναι η εξωτερική επίδειξη, τόσο μεγαλύτερη και η εσωτερική ένδεια […] Κάθε προσπάθεια του εαυτού να είναι ή να μην είναι κάτι, συνιστά απομάκρυνση από ό,τι πραγματικά είναι […] Μονάχα όταν ζούμε τις καταστάσεις χωρίς να τις ονομάζουμε, μόνο τότε απελευθερωνόμαστε από τις ίδιες τις καταστάσεις […] Η εξάρτηση από την ομορφιά και η επίμονη αποφυγή της ασχήμιας γίνονται καταστάσεις μαρτυρικές, όταν είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ευημερία μας […] Δεν υπάρχει μεσάζων ανάμεσα σ’ εμάς και την πραγματικότητα˙ και αν υπάρχει, διαστρεβλώνει και βλάπτει, αδιάφορο αν είναι ο μεγαλύτερος διδάσκαλος ή γκουρού. Εκείνος που ισχυρίζεται ότι ξέρει, γνωρίζει μόνο τις προσωπικές του προκαταλήψεις και τις αισθητικές του απαιτήσεις […] Η δημιουργία της αυθεντίας και η προσκόλληση σ’ αυτήν, είναι η άρνηση της κατανόησης. Όταν υπάρχει κατανόηση, υπάρχει ελευθερία που δεν είναι δυνατόν να την αγοράσουμε ή να μας δοθεί από κάποιον άλλον. Ό,τι εξαγοράζεται μπορεί να χαθεί και ό,τι μας δίνουν είναι πιθανό να μας το αφαιρέσουν […]

Jiddu Krishnamurti (1895-1986), «Commentaries on Living» (1956).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: