Skip navigation

«[…] γνωρίζω πόσες φροντίδες, πόσα βάσανα έχουν αυτοί οι δύστυχοι άνδρες. Είναι αναγκασμένοι εις την ανέσοδη να χρεωθούν για το θεόψωμο, και συμβαίνει πολλές φορές, για τες αμαρτίες μας, είτε η όστρια να χαλάσει τον καρπόν, είτε το κρύο απριλιάτικα να κάψει τα σταφύλια μες στο άνθισμά τους˙ και τότε ο τοκογλύφτης τους φοβερίζει με φυλάκισιν για να τους βιάσει να του γράψουν το ένα δέκα, είκοσι, πενήντα –ώ! οι μαύρες ψυχές, διάδικον νάχουν τον Θεόν- και ύστερον οι άνδρες μας αγριεύουν, μας μαλακώνουν άδικα για το παραμικρό. Ε! η φτώχεια γεννά τη γκρίνια. Πόσες φορές αυτά τα χρυσάφια, αυτό το πεσελί μου, τούτη η καημένη μου προίκα, εχρησίμευσε για να σηκώσομε από το Κατάστημα καμμιά πενηνταριά δραχμές δια να μη σαπεί ο άνδρας μου εις την φυλακήν […]».

Ιάκωβος Πολυλάς, «Ένα μικρό λάθος» (1891).

Advertisements

5 Comments

  1. Καλησπέρα αγαπητέ…ε,πολύ ωραίο κ αληθινό..από τη ζωή βγαλμένο..ο Πολυλάς ένας μεγάλος συγγραφέας…πολύ ωραίο κείμενο…οι παλιοί άνθρωποι είχαν πολύ μεγαλύτερα βάσανα,από τα δικά μας σήμερα…κ αυτά ήταν μεγαλύτερα,επειδή αφορούσαν την επιβίωσή τους…καλησπέρες…

    • Καλημέρα σας, δεσποινίς!!!
      Πράγματι, το ζήτημα της επιβίωσης είναι το πρωταρχικό και το πλέον ουσιώδες – αν και, συνήθως, έχουμε την τάση να δίνουμε δυσανάλογα μεγάλη σημασία σε καταστάσεις δευτερεύουσες ή και ανούσιες.
      Από την άλλη, όπου υπάρχουν δυσκολίες και αντιξοότητες, καραδοκούν τα αιώνια αρπακτικά, νομιμοποιημένες ύαινες, καιροσκόποι και αετονύχηδες κάθε είδους – όπως φαίνεται και από το συγκεκριμένο απόσπασμα…

  2. Καλημέρα αγαπητέ…ε,ούυφ!ναί σάμπως δεν είναι κ σήμερα,έτσι?…κ σήμερα υπάρχουν αυτά τα..αρπαχτικά,που κοιτάνε πως θα εκμεταλευτούν,τον πόνο κ τη δυστυχία,του κάθε ενός δύστυχου,κ ξεχασμένου κ από τον ίδιο το θεό,από την ζωή,τη κοινωνία,τη μοίρα? ανθρώπου γιανά καρπιστούν οι ίδιοι κ να έχουν οι ίδιοι πρωσοπικό,ώφελος…υπάρχουν κ σήμερα…άτομα κ ατομάκια που έλεγε μιά συμφοιτήτητριά μου,κάποτε..καλημέρες αγαπητέ…

  3. Ακριβώς! Και, μάλιστα, όλα αυτά τα ερπετά (ο Πολυλάς, στο διήγημά του, δίνει την ονομασία «το Κατάστημα» – σήμερα μιλάμε για «χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» και «οίκους») απολαμβάνουν παντοδύναμης νομιμοποίησης και απόλυτης ασυλίας. Όπως έλεγε κάποιος γνωστός μου, «οι νόμοι υπάρχουν για να προστατεύουν τους απατεώνες»…

  4. Πόσο δίκιο έχετε,αγαπητέ!χαααχααχχα!ωραίο παρατσούκλι να το πώ,έτσι τους είχε βγάλει ο Πολυλάς!…ε,πάντα δε το ξέρετε αγαπητέ αυτό?πάντα οι λίγοι..κ οι πιό διευθαρμένοι την έχουν,καλά κ έχουν λυμένο το..πρόβλημά τους διά βίου!..σ αυτό τον κόσμο,κ όσο υπάρχουν άποροι,άνθρωποι δυστιχισμένοι τόσο πιό καλά θα την έχουν,αυτοί κ τόσο πιό πολύ θα τους εκμεταλέυονται…από αυτούς ζουν αυτοί…έτσι είναι ο ανορθώδοξος ρυθμός της κοινωνίας αυτός αντί να τη πληρώνουν αυτοί,που αληθινά φταίνε τη πληρώνουν,οι αθώοι…καλησπέρες….


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: