Skip navigation

«[…] Η δύναμη δε βρίσκεται στην ακαμψία και τη σταθερότητα, αλλά στην ευλυγισία. Το ευλύγιστο δέντρο αντέχει στη θύελλα [….] Απαιτείται τεράστια ευλυγισία και σταθερή καρδιά. Η ζωή μοιάζει με κόψη ξυραφιού […] Η ζωή είναι τόσο πλούσια, έχει τόσο πολλούς θησαυρούς, κι εμείς την πλησιάζουμε με άδεια καρδιά˙ δεν ξέρουμε πώς να γεμίσουμε την καρδιά μας με την αφθονία της ζωής. Είμαστε φτωχοί μέσα μας ακόμη κι όταν μας προσφέρονται τα πλούτη της κα τα’ αρνιόμαστε. Η αγάπη είναι επικίνδυνο πράγμα˙ φέρνει τη μοναδική επανάσταση που δίνει απόλυτη ευτυχία […] Αγαπάμε θέτοντας όρους, μετατρέποντας την αγάπη σε εμπορεύσιμο αντικείμενο. Έχουμε νοοτροπία παζαριού, αλλά η αγάπη δεν είναι εμπορεύσιμη, δεν είναι απλό «πάρε δώσε». Είναι μια κατάσταση ύπαρξης στην οποία όλα τα προβλήματα είναι λυμένα […] Τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει την αγάπη, διότι τα πάντα διαλύονται μέσα σ’ αυτήν: το καλό και το κακό, το άσχημο και το όμορφο. Είναι η μοναδική κατάσταση που ταυτίζεται με την αιωνιότητα […] Έχουμε τις ρίζες μας στη γη, αλλά κολλάμε ή σερνόμαστε επάνω στη γη και μόνο λίγοι ξεκολλάνε και τινάζονται στον ουρανό. Αυτοί είναι οι μοναδικοί ευτυχισμένοι και δημιουργικοί άνθρωποι. Οι υπόλοιποι φθείρονται και καταστρέφονται πάνω σ’ αυτήν την αξιολάτρευτη γη, πληγώνοντας και κακολογώντας ο ένας τον άλλον […] Όταν έρχεται το παρελθόν, ερεύνησέ το˙ ούτε να βιάζεσαι να το διώξεις ούτε να το κρατάς πάρα πολύ […] Για ν’ αντιληφθεί κάποιος αυτό που υπάρχει, χρειάζεται ένα πνεύμα εξέγερσης με νοημοσύνη […] Πρέπει να βρίσκεται κάποιος σε κατάσταση άρνησης για να δράσει […] Ν’ αγαπάς σημαίνει να έχεις επίγνωση της αιωνιότητας […] Οι σχέσεις είναι κάτι πολύ πιο λεπτό, κάτι πιο γοργό κι από την αστραπή, πιο αχανές και από τη γη, διότι οι σχέσεις είναι η ίδια η ζωή. Η ζωή μας είναι σύγκρουση». Θέλουμε να κάνουμε τις σχέσεις χοντροκομμένες, ωμές, εύκολες˙ έτσι χάνουν την ευωδιά τους και την ομορφιά τους. Όλα αυτά συμβαίνουν επειδή δεν αγαπάμε˙ και η αγάπη είναι το σπουδαιότερο απ’ όλα, διότι απαιτεί ολοκληρωτική εγκατάλειψη του εαυτού. Αυτό ακριβώς το στοιχείο, της φρεσκάδας και του καινούριου, είναι πολύ σημαντικό διότι, αλλιώς, η ζωή γίνεται ρουτίνα και συνήθεια […] Σχεδιάζουμε τα πράγματα για το μακρινό μέλλον, μακριά από το παρόν˙ αλλά η προσοχή που απαιτείται για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε, βρίσκεται πάντα στο παρόν […] Η εξωτερική ομορφιά δεν κρατάει ποτέ, φθείρεται πάντα όταν δεν υπάρχει εσωτερική χαρά κι ευχαρίστηση. Καλλιεργούμε καθετί το εξωτερικό, δίνοντας την ελάχιστη προσοχή σε ό,τι βρίσκεται μέσα μας˙ όμως, το μέσα είναι αυτό που τρώει πάντα το έξω. Το σκουλήκι που καταστρέφει τη φρεσκάδα του μήλου, βρίσκεται μέσα του […] Ο κόσμος είναι όμορφος και κάνουμε τα πάντα για ν’ απομακρυνθούμε από αυτόν, μέσα από λατρείες, προσευχές, αγάπες και φόβους […] Τα ασήμαντα μυαλά έχουν ασήμαντα προβλήματα και δίνουν ασήμαντες απαντήσεις˙ κι έτσι, περνούν οι μέρες μας […] Η σύγκριση είναι εξευτελιστική, διαστρεβλώνει τον τρόπο με τον οποίον βλέπουμε τα πράγματα. Η κατανόηση της κατάστασής μας μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργικότητα˙ απεναντίας, η σύγκριση τρέφει την ανταγωνιστικότητα, τη σκληρότητα και τη ματαιοδοξία, και όλα αυτά θεωρούνται παράγοντες προόδου. Αυτή η πρόοδος, μέχρι σήμερα, έχει οδηγήσει μόνο σε σκληρότερους πολέμους και απερίγραπτη αθλιότητα. Αληθινή εκπαίδευση είναι ν’ ανατρέφεις παιδιά χωρίς σύγκριση […] Η εκπλήρωση των επιθυμιών είναι ασήμαντη υπόθεση, όσο ευχάριστη κι αν είναι˙ όμως, μαζί με την εκπλήρωσή τους αρχίζει η ρουτίνα και η πλήξη, και τότε η ουσία χάνεται. Εκείνο που πρέπει να μείνει είναι η ουσία˙ και το εκπληκτικό είναι ότι η ουσία μένει όταν δεν υπάρχει καμιά επιθυμία για εκπλήρωση και, μόνο, παρατηρούμε τα πράγματα όπως είναι […] Μπορεί να μην είναι εύκολο να ζεις με απλότητα, αλλά όσο περισσότερα ζητάει κάποιος από τη ζωή του, τόσο πιο φριχτή και οδυνηρή γίνεται αυτή […] αν στερήσεις από έναν άνθρωπο τη θέση του, την εξουσία του ή τα χρήματά του, δε θ’ απομείνει τίποτα. Εξωτερικά υπάρχει όλη αυτή η επίδειξη, αλλά μέσα του είναι άδειος και ρηχός. Δεν μπορεί κάποιος να έχει και τα δύο, τον εσωτερικό και τον εξωτερικό πλούτο […] Μια εκπλήρωση μπορεί να φέρει κάποια ικανοποίηση, αλλά η ικανοποίηση σβήνει γρήγορα και βγαίνουμε πάλι στο κυνήγι. Ολόκληρο το πρόβλημα της εκπλήρωσης τελειώνει όταν κατανοήσουμε την επιθυμία. Η επιθυμία είναι προσπάθεια να γίνουμε κάτι˙ και όταν πάψει αυτή η προσπάθεια, ο αγώνας για εκπλήρωση εξαφανίζεται […] Το μυστικό είναι η απελευθέρωση από την επιτυχία και την αποτυχία. Να αδιαφορούμε εξ αρχής για το αποτέλεσμα και να κάνουμε ό,τι αγαπάμε […] Δε γίνεται να αγνοούμε τη σκέψη, αλλά είναι σημαντικό να έχουμε επίγνωσή της και να τελειώνουμε αμέσως μαζί της. Όταν η σκέψη είναι αυτοσκοπός, την επεκτείνουμε και της επιτρέπουμε να ριζώσει […] Ο ανθρώπινος νους είναι σαν το κόσκινο, κάποια κρατάει και κάποια αφήνει να περνάνε. Εκείνα που κρατάει έχουν το μέγεθος των επιθυμιών μας και οι επιθυμίες, όσο έντονες κι αν είναι, είναι μικρές και ασήμαντες διότι είναι κατασκευάσματα του νου. Η ολοκληρωτική επίγνωση δεν είναι να συγκρατείς τη ζωή, αλλά να την αφήνεις να κυλά ελεύθερα χωρίς να κάνεις επιλογές […] Ο πλούτος της ζωής είναι απελευθέρωση από τη συσσώρευση εμπειριών. Η εμπειρία που παραμένει και κρατιέται, εμποδίζει την κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει το γνωστό. Το γνωστό δεν είναι ο θησαυρός, αλλά ο νους προσκολλάται σ’ αυτό κι έτσι καταστρέφει ή ρυπαίνει το άγνωστο. Η ζωή είναι μια περίεργη ιστορία. Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που δεν είναι τίποτα […] Επιθυμούμε μονίμως την ευχαρίστηση που μας δίνει η εκπλήρωση και θέλουμε να συνεχίζεται αδιάκοπα αυτή η ευχαρίστηση. Το τέλος αυτής της ευχαρίστησης φέρνει απογοήτευση, την οποία συνοδεύει πόνος. Ο νους αναζητά ξανά την εκπλήρωση σε διαφορετικές κατευθύνσεις και συναντά και πάλι την απογοήτευση. Αυτή η απογοήτευση είναι η κίνηση του νου που ασχολείται μόνο με τον εαυτό του, πράγμα που σημαίνει απομόνωση και μοναξιά […] παράξενο πόσο πολύ θέλουμε ελευθερία, ενώ κάνουμε τα πάντα για να σκλαβώνουμε τον εαυτό μας […] είμαστε άδειοι μέσα μας και περιμένουμε από τους άλλους να μας γεμίσουν […] Η ελευθερία βρίσκεται στο να μην έχεις κανενός είδους ασφάλεια […] η εξυπνάδα είναι το ίδιο μ’ ένα κοφτερό εργαλείο: γρήγορα φθείρεται και, γι αυτό, οι έξυπνοι άνθρωποι είναι κουτοί […] Να είσαι δημιουργικός σημαίνει να περάσεις μια πλούσια μέρα έχοντας απλώς επίγνωση, χωρίς κανέναν εξαναγκασμό, χωρίς σύγκρουση, φόβο ή σύγκριση […]».

Jiddu krishnamurti (1895-1986), «Letters to a young friend» («Γράμματα σε μια νεαρή φίλη»).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: